Mersin Haberleri

Uzun müddettir ‘Bir Vakitler Çukurova‘nın çekimleri için Adana‘da. Sonunda müsaade gününde kaldığı otelde onu yakalıyorum. Dizi setleri nedeniyle son 10 yılını otellerde geçirdiğini öğreniyorum. Ancak bu durumdan çok şikayetçi değil. Onu tanımadan evvel başımda çizdiği imaja çok oturuyor; sakin ve kibar… Hakkındaki maço algısının sebebini de rollere bağlıyor. Murat Ünalmış‘la oyunculuğa bakışından keşfedilme hikayesine, aşk hayatından yemek merakına uzanan bir sohbete başlıyoruz.

? Bir tarafta güzelliğiyle ön plana çıkan jönler var, bir tarafta karakter oyuncuları… Sen kendini nasıl tanımlıyorsun?

Ben karakter oyuncusuyum. Birileri beni jön olarak konumlandırdığında da bunu bertaraf etmek için farklı roller canlandırdım. Bugün ‘Bir Vakitler Çukurova’da Demir’i, yarın öbür bir projede bir engelli rolünü oynayabilirim. Aslında oyunculuk seyahatimi Tarık Akan’ın seyahatine benzetiyorum.

PARA, ŞÖHRET BÜYÜK İMTİHANLAR…

? Hangi açıdan?

Tarık Akan pak yüzlü bir erkek oyuncu olarak bilinirken Ertem Eğilmez’le bir tartışmasında “Ben jön değil, karakter oyuncusuyum” diyor ve ‘Yol’ sinemasına giden serüveni başlıyor. Ben de onun tercihlerinden feyz alıyorum. Oyuncuyum ve gönlümün yattığı tüm karakterleri canlandırmak istiyorum.

? Erkek oyuncular için “Ne kadar kasın varsa başrole o kadar yatkınsın” üzere bir algı var. Kas ve oyunculuk ortasında nasıl bir irtibat var?

Kasla oyunculuk ortasında hiçbir irtibat yok. Dram çekerken birden fazla vakit kaslı değil, donanım sahibi olman; sosyoloji, psikoloji, ideoloji bilmen gerekir. Bu taraflarını geliştirmediğinde o kaslar en fazla iki kısım izlenir.

? “Güzelim, neden oyuncu olmayayım” algısına ne diyorsun?

Üretimci rolün inandırıcılığını düşünmeden adamın saçına, kaşına bakıp role konumlandırdığı vakit o iş için çalışan yüzlerce kişiyi, onları ekmeksiz bırakacak bir yola da sürüklenmiş oluyor. ya da insanları Instagram takipçilerine nazaran değerlendiriyorlar… ve onları tecrübeli oyuncuların önüne koyarak aslında inanılmaz bir imtihan içine sokuyorlar.

? Nasıl bir imtihan?

Para, şöhret büyük imtihanlar… Yeni oyuncu olmuş, hala kendini tamamlamamış, nasıl bir yoldan gideceğini bilmeyen birine dünyanın en büyük kötülüğünü yapıyorsunuz. Topluluğumuzda insanların birçoklarının ruhsal sorunlarının olmasının sebeplerinden biri de bu: Başaramayacakları ya da hak etmedikleri bir şeylerin içinde olmaları. Bu aslında dünyada da var ancak yabancı oyuncular kendilerine daha çok yatırım yapıyor.

? Neden?

Türkiye’de ortalama bir oyuncu kiramı nasıl ödeyeceğim kederiyle yaşadığı için çoğunluğunun kendisine yatırım yapacak imkanı olmuyor.

HİÇBİR VAKİT BİRİNCİ ADIMI ATMA YÜREĞİNİ GÖSTEREN BİRİ OLAMADIM, UTANGACIM…

? Bir yandan Kapadokya’da, bir yandan Çanakkale‘de yaşıyormuşsun. İşlerin kalbi İstanbul’dayken neden bu türlü bir karar aldın?

İstanbul’da yaşarken bunun hayalini kurardım. Artık dünya daha küresel. Beşerler çalışmak istedikleri bireylere her yerden ulaşıp çalışabiliyor. Aslında Kayseriliyim, 2010’da Kapadokya’da ‘Yer Gök Aşk’ı çekerken orada geçen çocukluğumu hatırladım ve kendime orada mesken yaptım. Çanakkale’ye 2015’te taşındım. Orası da düşünmeye, insanlardan uzak olmaya muhtaçlık duyduğumda gittiğim bir yer.

? Neler yaparsın yalnızken?

Devamlı okuyorum. Edebiyat seviyorum, şiirsel bir ruhum var. İdeoloji ve psikoloji okuyorum. Bol bol sinema izliyorum. Bağımsız direktörleri takip ediyorum. Rus direktör Andrey Zvyagintsev’in işlerini çok beğeniyorum. Alejandro Gonzales’i takip ediyorum. Nuri Bilge Ceylan’ın sinemalarını çok seviyorum. Çanakkale’deyken dalıyorum. Ormanda kamp yapıyorum. Yalnız başıma 15-20 günlüğüne ‘survivor’ denebilecek hayatlar yaşıyorum.

? “Şiirsel bir ruhum var” dedin. Halbuki maço bir havan var…

Genelde o denli roller geldiği için o denli üzere duruyor. Fakat maço bir adam değilim, bir Anadolu çocuğu olduğum söylenebilir. Oburlarının hayatlarına karışan, kaba, kendini her şeyin merkezinde gören, sevgilim varsa hayatına müdahale eden biri de değilim. Lakin klasik tabirle Anadolu kokan bir adamım.

? Bu yalnız ömrün içinde aşk nerede?

Aşk dördüncü, beşinci planda kalıyor. Bu mesleği yapmak için haftanın altı günü, hazırlığı, ezberiyle birlikte tahminen 18 saat çalışıyoruz. Aşk da ilgi istiyor. Bu ilgiyi göstermediğin bir şey maalesef olumsuz sonuçlanıyor. Bir şeyleri üstünkörü yaşamak benim alışkanlığım değil. Şayet olmuyorsa da sıkıntılanmayı bırakıp hayata devam etmeliyiz.

? Artık aşık mısın?

Değilim.

? Flörtöz bir tarafın var mı?

Hiçbir vakit birinci adımı atma hamasetini gösteren biri olamadım. O manada çok utangaç bir üretim var. Kimseyi rahatsız etmek istemem. Daha ağır, sakin davranmayı seviyorum. Bizatihi gelişmesini istiyorum.

FAHRİ ADANALIYIM

Murat Ünalmış’ın başrolünde olduğu, atv’de yayımlanan ‘Bir Vakitler Çukurova’nın üçüncü dönem çekimleri Adana’da devam ediyor. Ünalmış “Artık fahri Adanalıyım” diyor.

BIYIĞI KENDİME YAKIŞTIRIYORUM

? ‘Bir Vakitler Çukurova’da üç yıldır Demir karakterine hayat veriyorsun. Bir karakterle bu kadar haşır neşir olduktan sonra rolden çıkamadığın oluyor mu?

Onları hayatımda çok hoş raflara koydum. Hangi karakteri oynuyorsam setten çıkınca tahminen başımda işimi ve karakteri kuruyorum fakat asla Murat’la karıştırmıyorum. Mesela Demir üzere giyinip burnum havada yürüyeyim falan demem.

? Bıyığa alıştın mı?

Alıştım, aslında sakal bırakmayı da seviyorum. Ancak bıyıkla kendimi babamın gençliğine benzetiyorum ve kendime yakıştırıyorum.

GÜVEÇLERİM EFSANEDİR

? 2019’da Kapadokya’da Dream Spot isminde bir restoran açtın. Nereden çıktı bu restoran işi?

Sevdiğim yere biraz daha bağlanabilmek istedim, önemli bir yatırım yaptım fakat yanlışsız düzgün çalıştıramadık.

? Evet, pandemi başladı. Setler durdu, restoranın kapandı. Korktun mu?

Ne olacağını düşündüm. Lakin Allah’tan gerçekçi bir tarafım var, elimden gelecek bir şey olmadığında kabullenirim.

? Mutfakla ortan nasıl?

Bütün yemekleri hoş yaparım. Ancak güvecim bir efsane! Dizideki konağın ardına da bir ocak yaptırdım. Orada gruba yapıyorum. Restoranda da şefim var; Adem Usta. Kendi spesiyallerimiz, Avrupa ve Anadolu mutfağından seçmelerimiz var. Yöresel testi kebapları, güveçler…

STARLIĞA İNANMIYORUM

? Sana ‘yeni devrin Ayhan Işık’ı’ diyorlar. Bayanlar sana bayılıyor. Sen kendini güzel buluyor musun?

Eli ayağı düzgün bir beşerim. Lakin bunun ötesinde biçim değiştirmeyi beceren bir oyuncuyum. Bugün Ayhan Işık üzere olurken yarın bakımsız birine de dönüşebilirim. Bu yüzden kendimi güzel görmekten fazla çeşitli tiplere giren bir joker olarak kabul ediyorum.

? İçinde olduğun her iş çok izleniyor. Star olduğunu düşünüyor musun?

Starlığa inanmıyorum.

? Neden?

Bizim sosyolojimizde starlık yok. Türk kültürüne baktığında, İbni Sina’ları, Farabi’leri, Yunus’ları, bu topraklardan çıkan isimleri düşündüğünde tevazu kültüründen geldiğimizi görüyorsun. Bizde büyüdükçe küçülmek var.

? Sen kendini nasıl konumlandırıyorsun?

“Ünlüyüm, arkadaşlarımın hepsi ünlü olsun, kesinlikle şu yere takılayım” falan diyenler var ya, onlardan değilim. Sıradan bir hayat yaşamak istiyorum. Ben ismi Murat olan bir oyuncuyum, bu kadar, fazla büyütmeye gerek yok.

? Bunun tam aksini düşünen oyuncular var…

Kendi toplumunun insanından uzak kalıp kendini  ‘starlık’ kültürüyle konumlandırırsan önüne senaryo geldiğinde bu toprakların insanını yorumlamaktan aciz kalırsın. Bunu yapanların da kaybolup gittiğini görüyoruz.

OKUL PARASI İÇİN PARFÜMERİDE STANT MODELLİĞİ YAPTIM

? Kayserilisin… Nasıl bir ailede büyüdün?

Babamın kitap, kırtasiye dükkanı vardı. Kitap kokusunu sevmeye de o denli başladım. Annem konut hanımıydı. İki ablam var.

? Oyunculuk nerede kanına girdi?

Konutta bir görüntü oynatıcımız vardı. Babam işten gelirken sinema kiralardı. Sinema kasetlerinin kutularında sinemaların afişleri vardı. Konutta, kendimi daima o karakterlerin yerine koyardım. Cüneyt Arkın ve Yılmaz Güney hastasıydım. Lakin nereden, nasıl başlayacağımı bilmezdim.

? Nasıl başladın pekala?

Eski basketbolcuyum. 16 yaşında İstanbul’a Fenerbahçe’de oynamak için geldim. Bir müddet sonra etrafındaki beşerler “Artist üzere çocuksun” diye diye sana o misyonu yüklüyor. Çocukluğunda kurduğun hayallerin aslında imkansız olmadığını anlıyorsun. Beşiktaş’ta bir arkadaşımın internet kafesi vardı. Orada arama motoruna oyunculuk okulları yazdım. Karşıma Akademi İstanbul linki çıktı, yüreğimi toplayıp oraya gittim. Okul paralıydı. Ödeyebilmek için Sirkeci’de bir parfümeride stant modelliği yaptım. Bu sırada Marmara Üniversitesi’nde işletme okudum.

? Nasıl keşfedildin?

‘Bedel’ isimli diziden teklif geldi. Ezberim çok uygundu, orada tanıştığım beşerler beni diğer işlere yönlendirdi. Sonra Atıf Yılmaz beni gördü, onunla çalışmaya başladık. Dönüm noktam oldu.

Kaynak: Hürriyet

Bunlar da hoşunuza gidebilir

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir